En voor mij een Weißer Spritzer!

Ik moest voor een andere krant nog iets kwijt over Heidegger en Sartre en hoe “Gelassenheit” tegenover “Dasein” staat, maar het wordt morgen 32° C in Wenen, dus ik heb dat even laten rusten. Een mens moet zich aan de natuur aanpassen, anders past de natuur zich aan de mens aan en dat zou in onze wereld catastrofaal zijn.

Dus, hebben we het even over de Weißer Spritzer. Je komt er in Wenen niet onderuit, zon en warmte betekent Weißer Spritzer, het is alsof je de zomer verraadt als je aan de traditie niet deelneemt.




Er moet ooit iemand geweest zijn die op een niet zo lucide moment gedacht heeft dat als je witte wijn met soda vermengt, minder alcohol wordt geconsumeerd dan wanneer je die wijn puur zou drinken. De godendrank wordt immers ‘verlengd’, dus is die verondersteld lichter te zijn, meer verfrissend en dus heerlijk voor de tijd van het jaar.

Daarom drinken zo’n honderdduizend volwassen Weners (en statistisch evenveel mannen als vrouwen), dagelijks een of meer van deze drankjes om te vieren dat het zomer is, dat ontspanning belangrijk is en dat we toch samen eens luchtig mogen doorzakken. Omgerekend, en met een glas per persoon, zijn dat 12.500 flessen witte wijn per dag. Er wordt praktisch geen witte wijn uit Oostenrijk meer uitgevoerd, de eigen consumptie overstijgt de inlandse productie.

Maar 14% is en blijft 14%. Je mag daar zo veel soda aan toevoegen als je wilt, de alcohol stroomt de aders binnen, met alle gevolgen van dien.

En hij drinkt zo lekker weg. Het lijkt wel of je een appelsapje drinkt (Almdudler dan), en op de terrasjes is iedereen luchtig dezer dagen, en niet alleen luchtig gekleed.

Iemand die op een warme namiddag in goed gezelschap op de Naschmarkt in Wenen rustig zijn dorst lest met een paar Weißer Spritzer, is gegarandeerd niet meer in staat wat dan ook over Heidegger of Sartre te schrijven. En misschien maar goed ook. Ik denk dat ik wacht tot het wat koeler wordt.

Roel Verschueren, Wenen 14 juli 2009